De overgang

De overgang

with Geen reacties

Ooit gingen we van steenkool naar aardgas. Nu gaan we van een samenleving naar samen leven, en van anticipatie naar participatie. We zamelen schoenen in, en we organiseren matching-dagen voor ‘mensen die iets willen doen’ en ‘mensen die al iets doen’. We stellen ons huis open voor mensen die er geen meer hebben, verwarmen bed bad èn brood voor hen die alles achterlieten. Of we zijn samen tegen dit samen leven, en beschilderen samen spandoeken en stationgevels. We gaan samen mee met de verandering. Tijden veranderen en wij ook. Het enige dat stabiel blijft is de verandering. En onze keus daarin. Gaan we mee of gaan we tegen? Dat we gaan staat vast. Als mens, als instelling, als vluchteling en als blijveling.

We gaan samen en samen dragen we voort. Ooit waren we een zogenoemde Verzorgingstaat. Of veel verder terug; de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (Verenigde Provinciën, zo u wilt). Samen leven hoog in ’t vaandel, ’t vaandel schoon gestreken. Door de kuisvrouw, dat wel. Maar wel degelijk gestreken.

De insteek van dit afscheid is overgang. De overgang van één organisatie naar een samen-organiseren. Terwijl de gebouwen in Groningen natrillen en het land (door of ondanks gas) onder onze voeten blijft muteren, maaien wij het gras groener voor alle volgende generaties en blijvelingen. We veranderen samen, omdat dat nu eenmaal is wat wij doen. Het werk gaat door!

 

facebooktwittermail